Pragnę na wstępie zaznaczyć, że moja wypowiedź związana jest z niewielką procentowo grupą osób homoseksualnych i niehete­ronormatywnych (LGBTQ), które są wierzące i praktykujące, szu­kają Boga oraz swojego miejsca w Kościele. Nie chcę zajmować się problemem dyskryminacji i homo­fobii, która pojawia się, niestety, na ambonach oraz w mediach, a nie jest akceptowana w oficjalnym nauczaniu Kościoła.

Towarzyszenie osobom ho-moseksualnym w ich duchowej drodze do Boga jest doświadcze­niem przemieniającym i otwiera­jącym. Duszpasterska praxis nie kwestionuje nauki dogmatycznej ani moralnej Kościoła, jednak może mieć daleko idący wpływ na jej rozwój oraz na formę przekazu. Można by wskazywać…