O relacjach chrześcijańsko-żydowskich mówi dopiero pkt 4 deklaracji Nostra aetate. Jej autorzy postanowili bowiem zacząć od tego, co w życiu człowieka najbardziej fundamentalne: od dręczących go pytań egzystencjalnych (pkt 1) i „zmysłu religijnego” przenikającego różne kultury. Z szacunkiem – choć bardzo ogólnie – wspomina się zatem o religiach naturalnych, krótko omawia hinduizm i buddyzm (pkt 2), by nieco więcej miejsca poświęcić jednej z wielkich religii monoteistycznych, jaką jest islam (pkt 3). Wszystkie wymienione i tak bardzo się od siebie różniące religie łączy to, że są wobec chrześcijaństwa całkowicie zewnętrzne. Inaczej jest w przypadku judaizmu – i soborowy dokument różnicę tę dostrzega i podkreśla….