Zapytanie ankietowe „Znaku” mogłoby być więc fantastyczną okazją, żeby wyrazić te emocje. Zamiast tego – w duchu tradycji myślenia, której chciałbym pozostać wierny – spróbuję pokusić się o kilka krytycznych uwag raczej pod adresem bliskiej mi filozofii kontynentalnej niż analitycznej oraz pod adresem pewnych szerszych okoliczności o charakterze systemowym, które takie, a nie inne położenie filozoficznej refleksji determinują. Jeżeli zgodzić się z sugestią Franka, że filozofia analityczna to nic innego niż pewna postać „neoscholastyki”, to postawiony problem można przeformułować w następujący sposób: co sprawia, że współcześnie miejsce źródłowej refleksji filozoficznej zajmuje coraz częściej „neoscholastyka”, czyli – jak rozumiem – ekscytująca się…