Patrząc na siebie samych przez dualistyczne okulary, widzimy z jednej strony sferę psychiczną, która jest uzbrojona we wszystkie zdobycze nauki, techniki, w tym inżynierii genetycznej, współczesnej medycyny. Dysponując takim orężem, może ona w dowolny sposób rozporządzać podległą jej sferą fizyczną (własnym ciałem). Jak widać jest to układ podporzadkowania – występuje tu dwustopniowa hierarchia, gdzie sprawczość przebiega od duszy do ciała, a nie odwrotnie. W tym modelu dusza nie podlega ograniczeniom czy też warunkowaniu ze strony ciała, jest – można powiedzieć – autonomiczna. Otóż ten dualizm tkwi u podłoża naszego zachodniego systemu pojęciowego, na nim ufundowane są nasza postawa wobec ciała oraz zależny od niej styl życia. W mojej opinii jednak, dokonuje…