Amite Dauphine Pologne

Dorota Zańko

styczeń 2007

Kiedy w Polsce ogłoszono stan wojenny, Francja, jak wiele innych krajów, zaczyna solidarnie wspomagać polską sprawę. W Grenoble powstaje oddział lyońskiego stowarzyszenia Amitié Pologne, założony przez Nathalie Kuhn i Carine Michelin. Jego siedzibą jest mały lokal przy rue Raspail. Wolontariusze zbierają leki - od firm farmaceutycznych, od dystrybutorów i osób prywatnych. Do nich trafiają też niewykorzystane lekarstwa, które pacjenci zwracają do aptek. W szpitalach i klinikach pozyskują sprzęt medyczny. Gromadzą używane albo nowe ubrania. To, co uzbierają, wysyłają do Lyonu. Od 1988 roku w Stowarzyszeniu działa Françoise Le Gouic.

Prowadzenie tej działalności przejmuje po pewnym czasie Anna Fiszer, polska emigrantka, żołnierz AK i Powstania Warszawskiego. W roku 1990 zakłada własną organizację – Amitié Dauphiné Pologne. Do transportu leków i sprzętu medycznego wykorzystywane są ciężarówki PKS przewożące towary z Polski do Francji. Po rozładowaniu zawartości w drodze powrotnej zabierają do Polski lekarstwa. Transporty koordynuje mieszkający we Francji ksiądz Eugeniusz Plater Zyberg poprzez Bureau de Coordination Avec La Commission Caritative de L’Episcopat de Pologne W 1994 roku Stowarzyszenie przenosi się do nowego lokalu przy rue Docteur Hermite oddanego do dyspozycji przez mera. Lokal jest równie mały jak poprzedni. W jednym pomieszczeniu, oddzielonym kotarą, urzęduje Anna Fiszer, w drugim kilkanaście kobiet sortuje leki. Jedyny mężczyzna to farmaceuta , Robert Soquet, bo obecności farmaceuty wymagają przepisy. Drugi, Alfons Chrzanowski, pomaga przy załadunku….