Jeszcze jako nastolatka kupowałam książki o przyrodzie, zaczytując się w opowieściach o ziołach, pszczołach i jeziorach. Z perspektywy czasu myślę o tym, jak silne było we mnie pragnienie życia bliżej natury. A właściwie nie tyle bliżej, co w jej środku. Bo być bliżej to uprawiać pelargonie na balkonie i zioła na kuchennym parapecie. Być bliżej to chodzić do pobliskiego parku, kupować na bazarze, czytać gazety o przyrodzie, np. „Ptaki Polski”. Tak, przez całe swoje życie byłam bliżej, ale wygląda na to, że…