W nowej publikacji tekstów ks. Tischnera znalazły się mało znane, późne analizy wyda­rzenia spotkania. Na książkę składają się trzy eseje opublikowane oddzielnie przy różnych okazjach pod koniec życia autora i stanowiące niewątpliwie logiczną całość. Czy jednak można mówić tu o materiale składającym się na nową książkę, która musiałaby być prze­cież kontynuacją lub przekroczeniem problematyki Filozofii dramatu, a zwłaszcza Sporu o istnienie człowieka? Wydaje się, że omawiane eseje są raczej próbą uporządkowania poglądów autora na kluczowy temat filozofii dramatu, jaki stanowi wydarzenie spotkania. Nowością jest powrót do metody fenomenologicznej i przywrócenie jej podstawowej terminologii: intencjonalność, sens, obecność, horyzont, „ja”. Okazuje się, że spotkanie zbudowane jest…