Subskrybuj
Historyk, pracuje w Instytucie Historii UJ. Zajmuje się teorią pisarstwa historycznego i historią intelektualną. Autor książki Polityka pisarstwa historycznego (2015).

Transnarodowa historia strajków głodowych

Strajk głodowy należy do grupy narzędzi oporu politycznego polegających na poddawaniu się – a nawet zadawaniu sobie – cierpienia. Wchodzi do użycia ruchów protestu w II poł. XIX w. wraz z takimi działaniami, jak: prowokowanie aresztowań i przemocy ze strony policji, samookaleczenia (np. zaszywanie ust) i samobójstwa (w tym samospalenia).

Najgłośniejsze strajki głodowe w i poł. xx w. podejmowały sufrażystki w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych oraz działacze ruchu niepodległości Indii i Irlandii. Zanim jednak ta taktyka protestu zaczęła krążyć po imperium brytyjskim i angloamerykańskim świecie, używali jej już w latach 70. XIX w. rosyjscy więźniowie polityczni, walcząc o poprawę warunków odbywania kary. Dramatyczne relacje z kolejnych protestów wybuchających w carskich więzieniach publikowała prasa wydawana w Wielkiej Brytanii przez zbiegłych rosyjskich działaczy…

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum

  • Pełny dostęp do wszystkich artykułów
  • Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
  • Archiwum numerów zawsze pod ręką

Artykuł pojawił się w numerze: Przepis na głód