Tosiek nazywa autorki kobietami, które „piszą, chociaż nie powinny”. Ich pamiętniki są aktem odwagi i świadomego sprzeciwu, prośbą…
Co sprawia, że w czwartej, siódmej, ósmej dekadzie XX w. mieszkanka poleskiej, małopolskiej lub dolnośląskiej wsi decyduje się spisać swój życiorys, by następnie wysłać go na konkurs do Warszawy? Pomimo zmęczenia, pomimo lęku, że zostanie rozpoznana, pomimo wstydu, że czytelnik spojrzy z góry na „błędy nieodpowiednie wyrażenia i nazwy”?
Tosiek nazywa autorki kobietami, które „piszą, chociaż nie powinny”. Ich pamiętniki są aktem odwagi i świadomego sprzeciwu, prośbą…
