Każde wydanie krytyczne ma pewne stałe elementy. Niezbędne są jedynie dwa. Pierwszym z nich jest oczywiście sam ustalony tekst dzieła (można go nazwać kanonicznym). Za jego brzmienie odpowiada edytor: to on wybiera podstawę, którą powinna stanowić konkretna, jedna wersja rękopisu, maszynopisu lub danego wydania (pamiętajmy jednak, że bez kompilacji różnych wersji! edytor nie tworzy swojej publikacji, ma jedynie zrekonstruować dzieło autorskie) z poprawkami oczywistych pomyłek, takich jak literówki – edytor nie konserwuje błędów, natomiast ma ograniczone prawo do ingerencji w tekst pisarza. Drugim koniecznym elementem jest podanie źródła tekstu oraz opis postępowania edytorskiego (co spowodowało, że edytor wybrał daną podstawę, jak z nią pracował, co poprawiał „milcząco”, czego nie udało mu się ustalić). Pozostałe elementy nie są niezbędne, choć utarło się, że wydanie krytyczne podaje…