Mają fabułę, bohatera (czasem bohaterów), akcję. Nawet jeśli akcja jest enigmatyczna, a bohaterowie nie zawsze łatwi do zidentyfikowania, akcent w tych wierszach pada na wydarzenia, na dzianie się. W centrum utworu często umieszczony jest konkretny, zaobserwowany czy wyobrażony, epizod, zazwyczaj poddany bardzo ostrożnej poetyckiej obróbce. Ta powściągliwość, to powstrzymywanie piszącej ręki jest – jeśli się zna wcześniejszą twórczość Roberta (lubiącego większe i bardziej zagęszczone formy poetyckie) – dość intrygująca. I intrygujące są jej owoce. Robert nie jest w tej książce poetą jednego tonu czy…