Ta książka z bardzo waka­cyjną okładką to zbiór tekstów Jarniewicza poświęconych różnym przejawom kontr­kultury w XX w. Nie jest to zwarty, monograficzny tom, raczej wybór mniejszych, napisanych przy różnych okazjach artykułów traktujących o wywrotowych grupach i kontro­wersyjnych postaciach z zachodnich krajów. Dokonuje przy tym – warto to zaznaczyć – selekcji jak bram­karz w nocnym klubie, bo interesują go burzliwe, smutne losy hippisów i beatników oraz grup mniej lub bar­dziej już zapomnianych, takich jak holenderscy provosi, berlińscy komu­nardzi lat 70., diggersi z San Fran­cisco czy studenci, którzy zamiast czytać Eliota, postanowili podpalić miasto. Autor Scen z życia kontrkul­tury celowo ogranicza swoją refleksję do Zachodu: chyba ani razu nie pada słowo „Jarocin”, Owsiak występuje tylko raz (nie licząc blurba na okładce), a punk zaledwie kilka. Jarniewicz wcale nie próbuje projektować…