– Roz – prawiōł w kōńcu Niyżōłw ze głymbokim zdychniyńciym – joch bōł żōłw. Po tych słowach prziszła moc dugo cisza przerywano ino rzodkimi ôkrzikami „Hjkrrh!” ôd Gryfa i niyustannym łkaniym ôd Niyżōłwia. Alicyjo już była blisko stōnio i powiedzynio: „Dziynkuja wōm za ciekawo historyjo”, ale niy mogła przestać myśleć, że musi jij jeszcze być wiyncyj, tōż ôstała siedzieć i nic niy padała. – Za bajtla – w kōńcu prawiōł dalij Niyżōłw barzij…