W dniach 22–29 listopada 1947 r. nagrano słuchowisko Pour en finir avec le jugement de dieu, które napisał Antonin Artaud. Miało być wyemitowane 2 lutego następnego roku. Jednak zostało zdjęte z anteny. Uznano je za zbyt skandaliczne, zarówno z racji treści (m.in. antyamerykańskich i antyreligijnych), jak i samej formy audycji. Ostatecznie Fernand Puuey, dyrektor redakcji teatralnej i literackiej Radia Francuskiego, zaprosił kilkadziesiąt osób, m.in. René Claira, Jeana Cocteau, Paula Éluarda, Claude’a Mauriaca i Raymonda Queneau, na prywatną emisję audycji. Oficjalnie słuchowisko nadano po latach. Ono właśnie otwiera wystawę w Musée d’Orsay. W ciemnym pomieszczeniu słychać zdania, pojedyncze słowa, czasami zamieniające się w kakofonię dźwięków. Artaud stworzył bardzo sugestywny, chociaż trudny w odbiorze teatr słów.

Historycy sztuki i psychiatrzy W 1946 r. Pierre Loeb, założyciel paryskiej Galerie Pierre, zwrócił się z…