Kilka miesięcy temu odeszła od nas Aleksandra Olędzka-Frybesowa, eseistka, tłumaczka i poetka. Przez długie lata była niezmiernie aktywną redaktorką w radiu i różnych wydawnictwach, ale jej pasją i powołaniem było rozglądanie się po dziedzictwie europejskiego średniowiecza, zwłaszcza sztuki religijnej zarówno Zachodu, jak i Wschodu. Poza kilkoma zbiorami wierszy i świetnymi tłumaczeniami, głównie francuskiej poezji i myśli religijnej, pozostawiła kilka wznawianych już książek o sztuce średniowiecznej, które nie są opisem badacza, ale efektem wielu lat włóczęgi po krajach Zachodu i Wschodu Europy, gdzie odkrywała niezwykłe, wciąż mało znane i rozumiane dzieła budowniczych i artystów, którzy we wczesnym średniowieczu tworzyli z pasją i zdumiewającym polotem podstawy do rozwoju religijnego i kulturowego naszej Europy. Uświadamia nam więc nasze dziedzictwo.

Pięć książek: Z Paryża – w przeszłość. Wędrówki po Europie (1973), W głąb labiryntu. Wędrówki po Europie II (1979), Drogami średniowiecznej Europy…