„Nie ma żadnej możliwości, by sprawdzić, która decyzja jest lepsza, bo nie istnieje możliwość porównania”.
Milan Kundera, Nieznośna lekkość bytu

„A więc nie opisujesz tego, co widzisz? Tylko to, co, jak to określiłeś, się dzieje?” – to pytanie kieruje do chłopca prowadzącego okrętowy dziennik podróży jeden z bohaterów powieści Widok z Castle Rock, którą Alice Munro napisała w 2006 r. (wydanie polskie – 2011). Proza ta – podobnie jak przełożone dotychczas na język polski Uciekinierka (2010), Kocha, lubi szanuje… (2011) i Zbyt wiele szczęścia (2011) – jest zbiorem opowiadań. Twórczość Munro to bowiem powieści rozpisane na opowiadania: swoje narracje autorka składa zazwyczaj z odrębnych historii, splecionych jednak tak precyzyjnie, że tworzą one spójną, wieloznaczną całość. Widok…jest przy tym najmniej typową (bo najbardziej przypominającą klasyczną powieść) z wydanych w Polsce książek kanadyjskiej pisarki. To fabularyzowana narracja rodowa, literacka wariacja, w której Munro przedstawia losy własnej rodziny, począwszy od XVIII w. Tworzące sagę opowiadania są jednak obszerniejsze niż te, które odnaleźć można w…