Niemal każdy akapit polemiki Henryka Woźniakowskiego z 717. „Znaku” zachęca do komentarza, zwłaszcza że jej autor często przedstawia moje stanowisko jako fałszywe, błędne lub wynikające ze zwykłego niezrozumienia istoty liberalnej demokracji lub fenomenu wolności religijnej. Z uwagi na ograniczone miejsce nie podejmuję się odpowiedzi na wszystkie uwagi wystosowane do stawianych przeze mnie tez, odsyłając zainteresowanych – w tym również autora tekstu polemicznego – do mojej ostatniej książki pt. Teista w demoliberalnym świecie, w której szczegółowo przedstawiam istotę sporu dotyczącego obecności teistów w procesie stanowienia powszechnie obowiązującego prawa w liberalnej demokracji. Wierzę, że lektura pozwoli czytelnikom potwierdzić nie to, że błądzę w swych refleksjach nad polityką, lecz – przeciwnie – że dostrzegam nieoczywistość powszechnie formułowanych twierdzeń o jej istocie w zachodnim świecie oraz wagę trudności takiego ustalenia spraw publicznych, by możliwie wiernie oddać następujący ideał liberalny: „Traktuj z równym szacunkiem wszystkich, z uwagi na to, że każdy winien się cieszyć równą wolnością, która nie zagraża wolności innych”.

*** Henryk Woźniakowski zarzuca mi, że dzielę osoby wierzące na „lekkoduchów wybierających sobie religię i jej treści…