Niedawno dostałam zaproszenie do mojej dawnej podstawówki, gdzie miałam poczytać dzieciom ulubioną książkę z dzieciństwa. Długo wybierałam, a w „top 3” pozostały pozycje, za których wskazaniem stoją różne, choć zasadnicze cechy pociągające mnie w literaturze. Pierwsza z  nich to tajemnica, jednak nie w znaczeniu kryminalnym, lecz metaforycznym (Alicja w krainie czarów). Druga to fakt, że literatura zawsze podważa porządek (Pippi Pończoszanka). Trzecia cecha, której szukam, to szansa na przyglądanie się bohaterom w różnych konstelacjach (Muminki). W tym miejscu docieram do książki, która wydaje mi się dorosłą wariacją na temat …