Subskrybuj
fot. Sophie Bassouls / Bridgeman / East News
Pisarz, eseista, autor m.in. powieści Nieludzka komedia (2009), Da capo (2010), NN (2012), zbioru opowiadań Sainte-Fabeau (2017) oraz rozprawy Błądzące słowa. Jacques Rancière i filozofia literatury (2017) i Niepoczytalne (2019). Wykładowca na polonistyce i kulturoznawstwie UJ.

Plus minus

Perec zrezygnował w Zniknięciach z używania jednej litery alfabetu. Wyeliminowanie „e” z tekstu liczącego sobie ponad 300 stron to poważna operacja. Od razu rodzi się pytanie, jaki jest cel tej ekwilibrystyki.

Georges Perec był pisarzem konceptualnym, lubiącym wymyślać różne „przymusy”. Znamy je z książek, które od lat publikuje wydawnictwo Lokator: od techniki przywoływania wspomnień (Pamiętam że), poprzez precyzyjną mechanikę opisu (Przestrzenie) i starannie zaplanowaną mistyfikację (Gabinet kolekcjonera), po zawrotnie skomplikowane algorytmy, jak te z Życia instrukcji obsługi, czyli powieści o dziesięciopiętrowej kamienicy, po której poruszamy się ruchem konika szachowego, podczas gdy inne zasady decydują o kształcie 380 historii zawartych w książce. Zniknięcia (La disparition, 1969) ukazały się niedługo po sukcesie Rzeczy

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum

  • Pełny dostęp do wszystkich artykułów
  • Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
  • Archiwum numerów zawsze pod ręką

Artykuł pojawił się w numerze: Filozofowie Doliny Krzemowej i przyszłość ludzkości