To było jeszcze na studiach, bo mniej więcej wtedy pierwsze jego wydania, zamknięte w koszmarnie złych okładkach, ukazały się w Polsce. Kupiłem, zacząłem czytać i odpadłem. I jeszcze kilka razy tak odpadałem, ale ja w ogóle dość często odpadam. Mam całą szafę książek przeczytanych w połowie, w jednej trzeciej. Z Sebaldem było inaczej. Nie dawał mi spokoju. Człowiek sięga po książkę, która zaczyna się od zdania: „W sierpniu 1992 roku, kiedy Psie Dni…