Kajetan Rost stał na środku ulicy i patrzył w niebo. Był poniedziałkowy poranek, jednak miasto było puste i ciche. Ludzie siedzieli pozamykani w swoich domach, wystraszeni komunikatami o kolejnych zachorowaniach. Rost ciągle zastanawiał się, po co mu ta wiedza, że ktoś znowu umarł z powodu wirusa, że takich ludzi jest już 267 albo nawet 289. Czy ta informacja zmieniała jego podejście do sytuacji? Absolutnie nie. Nadal…