W tempie raźnego marszu albo lekkiego truchtu – narracja zawsze jest bowiem kilka kroków przed czytelnikiem, a lekturze Cieśnin…
W tej książce nie czytamy – słowo samo się czyta, idąc wciąż naprzód, rwąc w nieznane czytelnikowi miejsce, a jednocześnie czujemy, że ciągnie nas po swoim precyzyjnym śladzie: powracających metafor, motywów, charakteru postaci.
W tempie raźnego marszu albo lekkiego truchtu – narracja zawsze jest bowiem kilka kroków przed czytelnikiem, a lekturze Cieśnin…
