Szukaj

Kultura i Sztuka

Adiunkt na Wydziale Polonistyki UW. Recenzentka i czytelniczka literatury najnowszej. Autorka prozy Elizje (Kraków 2017) i po drugiej stronie siebie (Kraków 2019), a także książek naukowych np. Lektura jako spotkanie. Brzozowski – tekst – metoda...

Zobacz wszystkie artykuły autora

Legenda Meksyku

Eliza Kącka

grudzień 2018

Gdy czyta się <i>Vivę</i> Patricka DeVille’a – znakomicie przełożoną przez Jana Marię Kłoczowskiego – przypomina się Blaise Cendrars ze swoimi podróżniczymi historiami, roztaczającymi nimb egzotyczności, choćby i działy się w oswojonym Paryżu.

Gdy czyta się VivęPatricka DeVille’a – znakomicie przełożoną przez Jana Marię Kłoczowskiego – przypomina się Blaise Cendrars ze swoimi podróżniczymi historiami, roztaczającymi nimb egzotyczności, choćby…

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum

Pełny dostęp do wszystkich artykułów
Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
Archiwum numerów zawsze pod ręką

Rozpocznij prenumeratę

Masz już konto? Zaloguj się, aby kontynuuwać

Artykuł pojawił się w numerze: Stoicyzm na nowo odkrywany

Może Cię zainteresować

Rewolucja drugiego ekranu — ilustracja

Kultura i Sztuka

Rewolucja drugiego ekranu

Marcin Stachowicz

Dolina Krzemowa będzie jadła Hollywood tak długo, aż ogryzie wszystkie wyszarpane kawałki do białych kości. Lub – co mniej prawdopodobne – ktoś na górze postanowi uruchomić mechanizmy antymonopolowe

Kadr z filmu Rób, co należy. Na tle intensywnie czerwonej ściany widać sześciu mężczyzn. Trzech z nich siedzi po prawej stronie na krzesłach, pod kolorowym, nakrapianym parasolem. Pozostali, w sportowych strojach, przechodzą wzdłuż ściany i oddalają się od siedzącej grupy.

Kultura i Sztuka

Kto tu jest u siebie?

Diana Dąbrowska

Rób, co należy (1989) Spike’a Lee pozostaje jedną z najbardziej drapieżnych i trafnych diagnoz współczesnej Ameryki

Zrób scenę! — ilustracja

Kultura i Sztuka

Zrób scenę!

Paweł Goźliński

Do gabinetu wdziera się mężczyzna z kablem telefonicznym w ręku. Inny nie może doczekać się na śniadanie. Jeszcze inny wychodzi z kamienicy i myśli o zbrodni. Nie zdążyłem nawet powiedzieć, czym jest scena, a ona już się zaczęła

Cyber_reżyserka — ilustracja

Kultura i Sztuka

Cyber_reżyserka

Hanna Zonik

Liczyłam na to, że wśród rosyjskich żołnierzy poznamy kogoś, kogo chcielibyśmy ocalić, z kim się zaprzyjaźnimy. I osią naszego spektaklu będzie tragiczny konflikt wynikający właśnie z takiego kontaktu. To się nie wydarzyło. A przeprowadziliśmy ponad 200 rozmów

Ilustracja w formie papierowego kolażu, jasne teksturowe tło. Profil uśmiechniętego mężczyzny jest zwrócony w prawą stronę. Twarz ma kolor ciemnego różu. Na głowie znajduje się czapka w biało-różowe paski. Za ucho wetknięte jest wieczne pióro. Ubranie ma kolor pomarańczowy

Kultura i Sztuka

Skąd brać pewność, że się żyje?

Mira Marcinów

Pisanie dziennika ma pomagać w porządkowaniu myśli, samorozwoju, redukowaniu stresu, ćwiczeniu się we wdzięczności czy stanowić rodzaj autoterapii. I choć na te wszystkie pozytywne wpływy journalingu można znaleźć dowody, to sama nie dla tych korzyści piszę dziennik

My, ptasiary — ilustracja

Kultura i Sztuka

My, ptasiary

Elżbieta Łapczyńska

Co birdwatching daje człowiekowi? Wyrywa mi się: NIC. To hobby, które nie ma w sobie nic rynkowo wartościowego. Nie wyrzeźbi sylwetki, nie poprawi kondycji. A jednak czuję, że wydarza się we mnie wówczas coś ważnego, coś, co mnie zmienia

Czarno‑biała fotografia przedstawiająca osobę siedzącą na drewnianym stołku w pracowni. Osoba siedzi bokiem, z jedną nogą opartą niżej, a jedną ręką spoczywa na kolanie. Ubrana jest w wzorzysty sweter, spodnie i buty na niskim obcasie. Obok niej znajduje się rozłożona drewniana drabina oraz fragment materiału lub rzeźby o nieregularnej powierzchni. W tle po lewej stronie widoczna jest stojąca rzeźba ludzkiej postaci bez rąk, ustawiona przy ścianie. Pomieszczenie ma jasne ściany i sufit z widocznymi belkami

Kultura i Sztuka

Zapamiętywanie ciała

Piotr Kosiewski

W tym roku przypada 100. rocznica urodzin Aliny Szapocznikow. Polskie państwo nie pomyślało jednak o tym, by uczynić ją patronką 2026 r. Jest ona jedną z najważniejszych postaci w polskiej sztuce XX w., ale jej prace sprawiały i nadal sprawiają kłopot

Kolorowa fotografia przedstawiająca grupę kobiet stojących obok siebie nocą, na tle intensywnie oświetlonej ulicy z neonami. Osoby ustawione są w rzędzie i noszą jednakowe, pomarańczowe stroje z głębokim dekoltem i ozdobnym wykończeniem. Kilka z nich ma wysoką, kręconą fryzurę. W tle widoczne są liczne neony i budynków

Kultura i Sztuka

Utrata równowagi

Diana Dąbrowska

Koyaanisqatsi (1982) to fascynująca, symfoniczno-transowa opowieść o produkcji nowego typu człowieka przez nowoczesność i technologię. Ten filmowy eksperyment do dziś budzi w widzu niepokój