W tym podręczniku historii włóczęgi Rebecca Solnit przedstawia narodziny idei wędrowania i rozmaite sensy jej praktykowania aż po dziś dzień. Ukazał się on wprawdzie w 2001 r., ale nie zmienił się problem, który skłonił autorkę do podsumowania 200 lat „zewu włóczęgi” i postawienia pytania o jej przyszłość. Amerykańskiej publicystki nie interesuje bowiem wielki topos życia jako wędrówki czy obecność mitu drogi w naszej kulturze, ale praktyka wędrowania, która ani nie jest wieczna, ani uniwersalna. Należy ona do dziedzictwa europejskiego romantyzmu, zagrażają jej natomiast przemiany cywilizacyjne, przede wszystkim ekspansja transportu samochodowego i nowe media. Zwłaszcza jednak samochody – tu trzeba…