Wciąż widzę Zbyszka z jego niesforną czupryną i charakterystycznym błyskiem w oku. Dla tych, których do siebie zraził niekonwencjonalnym sposobem bycia, był to – być może – błysk szaleństwa. Dla innych, oczarowanych rozległością jego zainteresowań, mógł to być nawet przebłysk geniuszu.
Był duchem niespokojnym. Nie mógł – nie potrafił? – zagrzać na stałe miejsca. Zmieniały się więc redakcje pism, z którymi współpracował, a on „przelatywał” przez nie niczym meteoryt. Zostawiał po sobie jakiś mniej lub bardziej wyraźny ślad, czasem palił za sobą mosty i wędrował dalej… Ostatnim stałym miejscem jego zatrudnienia okazał się Szpital Psychiatryczny im….
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum
- Pełny dostęp do wszystkich artykułów
- Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
- Archiwum numerów zawsze pod ręką
Artykuł pojawił się w numerze:
Kim jestem, kiedy podróżuję?
