Józef Tischner uważał, że chrześcijaństwo jest wciąż przed nami, gdyż ciągle nie rozumiemy i nie przeżywamy tego, co w nim najistotniejsze. Nie oznacza to oczywiście, że historię religii należy odrzucać czy deprecjonować. Przeciwnie, należy nieustannie do niej powracać, pamiętając jednak przy tym, że odczytywanie przeszłości dokonuje się w teraźniejszości, a orientowane jest na przyszłość, która jako nieznana pozostaje przedmiotem nadziei. Ta zaś domaga się otwartości – nadziei nie ma bowiem tam, gdzie „wszystko zostało już powiedziane”. Dlatego w Drogach Jednego Sikora kładzie tak duży nacisk na istotową otwartość chrześcijaństwa. Zaznacza przy tym, że chrześcijaństwa otwartego nie…
Doktorant w Instytucie Filozofii UJ. Zajmuje się fenomenologią egzystencjalną. Przygotowuje pracę doktorską poświęconą fenomenologii nadziei. Publikował m.in. w „Kwartalniku Filozoficznym”, „Więzi” i „Filozofii Religii”.
