Badacze, publicyści, politycy i aktywiści nie pytają już, czy warto posługiwać się słownikiem i skrzynką z narzędziami oferowanymi przez studia kolonialne i postkolonialne w myśleniu i działaniu w Europie Środkowej i Wschodniej. Zastanawiają się raczej, jak dorobek krytyczny wytworzony przez subaltern studies, badania kolonialne i postkolonialne albo imperialne i postimperialne, który adresowano pierwotnie do omawiania doświadczenia społeczeństw Azji Południowej, Afryki i Bliskiego Wschodu, użyć w naszym regionie. Po pionierskim okresie ten poręczny aparat B poznawczy jest docierany i rozwijany w praktyce rozpoznania złogów…
Historyk, pracuje w Instytucie Historii UJ. Zajmuje się teorią pisarstwa historycznego i historią intelektualną. Autor książki Polityka pisarstwa historycznego (2015).