Subskrybuj
Poetka, prozaiczka. Dwukrotnie otrzymała Nagrodę Literacką Gdynia – za tom Dwa fiaty (2009) oraz książkę prozatorską Obsoletki (2010). Ostatnio opublikowała Pij ze mną kompot (2021)

Znaki zastane

Człowiek zaczyna się rozglądać za ukrytymi kamerami, gdy w kolejnym wynajmowanym pokoju znajduje książkę o okładce utrzymanej w granacie i bieli lub, przeciwnie, smolistej czerni, z charakterystycznymi trójkątnymi kształtami mającymi nasuwać na myśl a to zdradzieckie skały, a to kły potwora czającego się w ciemnościach, a to XIX-wieczne okręty.

Zdarzają się znaki, na które nie tyle my natrafiamy, ile one cierpliwie czekają na nas w jakimś miejscu, gdzie prędzej czy później mieliśmy trafić. Jak miniaturowe kosmetyki i jednorazowe czepki kąpielowe w hotelach. Przy czym w przypadku standaryzowanych vanity kits trudno doszukiwać się spersonalizowanego, tylko dla naszych oczu przeznaczonego komunikatu – choć można, oj, można – zdarzają się jednak znaki,…

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum

  • Pełny dostęp do wszystkich artykułów
  • Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
  • Archiwum numerów zawsze pod ręką

Artykuł pojawił się w numerze: Po feminizmie