Szeroki horyzont rozważań sprawia, że Tokarskiemu udaje się połączyć wiele pozornie niezwiązanych ze sobą wątków, m.in. upadek ZSRR i zwycięstwo demokracji w czasach zimnej wojny, wygaśnięcie w Europie społecznego potencjału rewolucji, metafizykę dziejów i egzystencjalną antropologię Kojève’a, koncepcję formy i walki młodości ze starością Gombrowicza, konsumpcyjną kulturę popularną. Wszystkie te tematy łączy problematyka czasu. Książka nie jest jednak metafizyczną spekulacją nad jego…